Met Niska en Julia op werkreis naar Indonesië

Dag 1 – Amsterdam en onderweg
Leuk om zo een beetje te kunnen delen wat ik doe tijdens een werkreis en natuurlijk alles daaromheen! Woensdag, op dag 3, beginnen de vergaderingen, workshops en bezoeken aan de projecten. Ik heb er zin in 🙂

Dag 2 – Pusat Rehabilitasi Yakkum (PRYAKKUM)
Na een warm onthaal op het vliegveld door Anditya, een collega van onze lokale partner, zijn we goed aangekomen bij het guesthouse en hebben genoten van een verfrissende douche en gaan nu lekker slapen.

Dag 3 – PRYAKKUM
We begonnen de dag met een tour langs het kantoor en centrum van onze partner PRYAKKUM. Allereerst gingen we langs de inclusieve kleuterschool en werden we ontvangen met dans en muziek!

Daarna kregen we een rondleiding langs de fysiotherapieruimte voor kinderen, een plek waar mensen met een beperking een naaiopleiding kunnen volgen, de werkplaats waar protheses en hulpmiddelen gemaakt worden, en het café bij het centrum.

Dit is een inclusieve werkplek waar mensen met een beperking opgeleid worden tot barista. Eko maakte een heerlijke ijskoffie klaar! Ondanks dat hij korte armen heeft en geen handen, redt hij zich heel goed en leidt hij ook andere mensen op.

In de middag gaf PRYAKKUM een presentatie over hun werk en projecten en daarna was het mijn beurt: vertellen over de vernieuwde strategie van SeeYou en een training over safeguarding (veilig werken)en veilig leren.

Dag 4 – Purworejo
De dag erna gingen we naar Purworejo sub-district. Na ongeveer twee uur rijden kwamen we aan in Semawung village voor een bijeenkomst met betrokkenen van het ELM-project. Een project waarbij we ons richten op toegang tot goede gezondheidszorg en het wegnemen van vooroordelen voor mensen met een psychosociale beperking. Na een warm welkom begonnen we de meeting met het nationale volkslied, gevolgd door het volkslied van de provincie. Daarna vertelden betrokkenen wat het project voor hen of de gemeenschap betekende en liet de groep van mensen met een beperking zien hoe ze met hun bedrijfje ‘salted eggs’ (gezouten eieren) maken.

’s Middags volgde er een workshop om een patiëntsysteem te ontwikkelen voor mensen met een mentale beperking. Dit is er momenteel nog niet. Er wordt nu bij verschillende stakeholders uitgevraagd wat er belangrijk is aan zo’n systeem. Op deze manier kan dit straks ook goed in de praktijk gebruikt worden. Leuk om te zien hoe alle betrokkenen enthousiast zijn over het project en actief meedoen!

Dag 5 – Gununkidul
Vandaag begonnen we met de viering van de 80-jarige onafhankelijkheid van Indonesië. Op de kleuterschool bij PRYAKKUM waren festiviteiten georganiseerd. Er werden gipsen mallen voor protheses geverfd, een parcours voor de jongste kinderen en een wedstrijd met rijst en eten voor de ouders van de kleuterschool. Ik had de eer om jurylid te zijn en mocht beoordelen op smaak, presentatie en teamwork. Sommige ouders waren zo enthousiast dat ze ook nog een lied of slogan hadden bedacht!

Vervolgens gingen we naar Gunungkidul-subdistrict voor een gesprek met het onderwijsbureau en scholen die betrokken zijn bij het project. We spraken wat er goed gaat in het huidige project en wat we kunnen verbeteren in de toekomst. Leuk om hun betrokkenheid te zien en hoe kennis over onderwijs voor kinderen met een beperking gedeeld wordt met andere scholen.

Dag 6 – Pusat Rehabilitasi Yakkum
Vandaag hadden we onze Lobby & Advocacy-workshop met beide projectteams: het team dat gericht is op psychosociale gezondheidszorg en het team dat gericht is op toegankelijk kleuteronderwijs. Er was veel interactie en input, en ik heb daardoor ook veel kunnen leren over de praktijk hier in Indonesië. De dag werd afgesloten met een groepsfoto én een filmpje voor social media.

Dag 7 – Prambanan
Vandaag hebben we genoten van onze vrije dag! Na een bezoek aan een hindoeïstische tempel ben ik nog bij een koffietentje gaan werken en heb ik de workshop van morgen voorbereid: brainstormen over het vervolg van het huidige onderwijsproject dat volgend jaar start.

Dag 8 – Pusat Rehabilitasi Yakkum
Vanochtend heb ik afscheid genomen van Julia. Zij gaat het oogzorgproject bezoeken in Madium, een paar uur ten oosten van Yogyakarta. Ik heb de hele dag meetings met het team van PRYAKKUM gehad. Eerst met het managementteam om hen een update te geven van de nieuwe strategie van SeeYou en de samenwerking tussen PRYAKKUM en SeeYou de komende jaren. Daarna met het projectteam van het onderwijsproject om te brainstormen over het vervolgproject. Het team is zo enthousiast! Mooi om te horen dat ze goed weten wat er speelt binnen het project. Wat de dingen zijn die goed gaan, maar ook waar de uitdagingen liggen.

We bespraken de onderdelen die in elk onderwijsproject (ook in Rwanda en Ethiopië) terugkomen, zodat we de projecten met elkaar kunnen vergelijken en kennis uitwisselen. Naast de ideeën en plannen hebben we ook gekeken naar de concrete planning en natuurlijk het budget. Ik geniet ervan om zo samen met het team te brainstormen. Dit maakt het straks zoveel makkelijker om het project weer vanuit Nederland te managen.

Dag 9 – Pusat Rehabilitasi YAKKUM
Vanochtend ben ik voor de meetings nog even bij de kleuterschool langs geweest. Leuk (en goed) om even een gewone lesdag te zien. Ik zie dat het soms best uitdagend is voor de leerkrachten. Er zijn kinderen met een fysieke beperking, een korte spanningsboog of een ontwikkelingsachterstand. Idealiter zitten er een paar kinderen met ‘special needs’ in de les, maar bij de kleuterschool van onze partner is dat 75% van de kinderen! Hoewel het beleid in Indonesië is dat scholen geen kinderen mogen weigeren, gebeurt dit nog vaak. PRYAKKUM zet ouders in als ‘shadow teacher’ of onderwijsassistent om zo alle kinderen aandacht te kunnen geven. Om 9 uur begonnen de meetings weer en hebben we de plannen voor volgend jaar meer in detail besproken.

Toen ik terug was bij het guesthouse, kwamen er nog drie juffen langs met een cadeautje: een prachtig traditioneel batik kledingstuk.

Dag 10 – Karanganyar
Vanochtend vertrokken we richting Karanganyar-subdistrict en werden warm ontvangen door de leerkrachten. In het klaslokaal sprak ik twee leerkrachten en een supervisor. De supervisor overziet vanuit het onderwijsbureau meerdere scholen in een regio. Zij vertelden over het belang van passend onderwijs voor kinderen met een leerachterstand, gedragsproblemen of een beperking. Vandaag was er ook een team van specialisten aanwezig voor extra ondersteuning van leerlingen. Eén keer per maand begeleiden zij de leerlingen en ouders. Zo worden de kinderen niet alleen direct geholpen, maar leren ouders ook hoe zij de ontwikkeling van hun kind thuis nog beter kunnen ondersteunen. 

Vervolgens bezochten we de Posyandu (een medisch centrum in de wijk, vergelijkbaar met een consultatiebureau). Hier wordt gekeken naar de lichamelijke groei, maar ook naar de motorische en sociale groei en naar de communicatievaardigheden van kinderen. Dankzij het project kunnen de vrijwilligers veel beter meten of kinderen een ontwikkelingsachterstand hebben.

Daarna spraken we met de hoofd van voorschools onderwijs en supervisors van het subdistrict. Vanuit de overheid worden in districten ‘disability units’ opgezet. Ze vroegen PRYAKKUM om hulp hierbij: mooi om te zien hoe hun expertise gewaardeerd wordt!

Na de meetings sloten we de dag af met een gezamenlijke lunch, reflectie en een foto met het team. Daarna was het tijd om de tassen in te pakken.

Dag 11 – Karanganyar
Op de laatste ochtend bij PRYAKKUM heb ik nog wat laatste dingen afgerond, zoals een snelle check van de rapportages en een bevestiging van hoeveel mensen we in het afgelopen projectjaar bereikt hebben. Ook heb ik nog een kort interview opgenomen met één van de leraren. Daarna was het tijd om afscheid te nemen, veel handjes schudden en nog wat laatste afscheidsfoto’s. En toen zat de reis er alweer op.

Wat een indrukken en ideeën in zo’n korte tijd! Ik kijk terug op een waardevolle tijd en ben dankbaar voor de mogelijkheid om te reizen, zodat projecten tot leven komen en ik collega’s in het echt kan ontmoeten. Ik vind het ook deze reis weer inspirerend om te zien hoe onze partners zich inzetten om een inclusieve plek voor mensen met een beperking te creëren, een plek waar iedereen gezien wordt!

Helaas is het niet vanzelfsprekend dat kinderen met een (visuele) beperking in Indonesië naar school kunnen. Ze worden vaak buitengesloten. Help je mee, zodat meer kinderen met een (visuele) beperking weer gezien worden op school?